இராஜன்:- ஏண்டா, டேய், இராமா, பெண்கள் விடுதலை, பெண்கள் விடுதலை என்று பேசுகிறார்களே, அதென்ன விடுதலை? எனக்கு ஒன்றும் புரியவில்லையே?

இராமன்:- உனக்கெப்படியப்பா புரியும்? உனக்கு கால் டஜன் பெண்டாட்டிகள் இருக்கிறார்கள், அரை டஜன் வைப்பாட்டிகள் இருக்கிறார்கள். அதோடு நிறைய பணமும் இருக்கிறது?

இராஜன்:- நான் சொல்லுவது உனக்கு கேலியாக இருக்கிறது. இந்தப் பெண்களிடமிருந்து எனக்கு (ஆண்களுக்கு) விடுதலை கிடைப்பது தான் பெரிய கஷ்டமாயிருக்கிறது? ஒருத்தி விட்டால் மற்றொருத்தி இழுக்கிறாள். இவர்களை விட்டு நான் எப்படி விடுதலை அடைகிறது?

இராமன்:- சரிதான் இப்போது புரிந்தது. நீ அந்தப் பெண்களிடம் கஷ்டப்படுவதினால் உனக்குத் தான் விடுதலை வேண்டும் என்கிறாய். உனக்கு 9 பெண்கள் எதற்கு? ஒரு பெண் இருந்தால் போதாதா? ஒரு பெண் 9 கணவனை மணம் செய்துகொண்டும் காதலனாக வைத்துக் கொண்டும் இருந்தால் நீ அந்த ஒன்பதில் ஒருவனாக இருக்க சம்மதிப்பாயா?

இராஜன்:- ஒரு பெண்ஷக்கு 9 புருஷன் என்றால் அது என்ன மிருகமா? நாமென்ன மிருக சாதியா? நன்றாய் சொல்லுகின்றாய் நாக்கு கூசாமல்,

இராமன்:- பெண்கள் விடுதலை என்றால் இப்போது உனக்கு அருத்தமாச்சுதா? நீ ஒன்பது பெண்களை வைத்துக் கொண்டு அவர்களுடைய இயற்கை உணர்ச்சிக்கு உன்னை வலிய இழுக்க வேண்டிய மாதிரிக்கு அவர்களை அடைத்து வைக்கலாம். அது மனுஷத்தன்மை என்கிறாய், ஒரு பெண் 9 கணவர்களை வைத்தக் கொண்டிருந்தால் அது மிருகத்தனம் என்கிறாய், இந்தக் கொள்கை போக வேண்டுமென்பதைத் தான் பெண்கள் விடுதலை என்று சொல்லுவது, புரிந்ததா?

இராஜன்:- புரிந்தது, நன்றாய் புரிந்தது. நான் அவசரப்பட்டு மிருகத்தன்மை என்ற சொல்லிவிட்டேன். ஒரு பெண்ணுக்கு 9 பேர் என்பது இன்றும் தாராளமாய் நடக்கின்றதே. நம்ம தேவதாசிகளைப் பாரேன், நம்ம விலைமாதர்களைப் பாரேன், 9 தானா 90ம், 900மும் கூட இருக்கும் போலிருக்கின்றதே. மக்கள் அங்கு போவதில்லையா? அவர்களை மரியாதை செய்வதில்லையா? அந்தப் பெண்களுக்குச் சுதந்திரமில்லையா? தங்கள் இஷ்டம் போல் பணம் கேட்பதும் தங்கள் இஷ்டம்போல் “ஒருவனை நீ வேண்டாம் வெளியில் போ என்பதும் நாம் தினமும் பார்க்கவில்லையா? ஆகவே அவர்களுக்குச் சுதந்திரமில்லை என்ற எப்படிச் சொல்ல முடியும்?

இராமன்:- பொறு, பொறு, அவசப்படாதே, சுதந்திரம் இருப்பதாக நீ சொல்லும் பெண்கள் யார் என்பதைத் தெரிந்து கொண்டாயா? தேவதாசிகளுக்கும் விலை மாதர்களுக்கும் சுதந்திரம் இருப்பதாகச் சொன்னாய், நீ சொல்லுகிறபடி பார்த்தால் ஒரு பெண் சுதந்திரமாக இருக்க வேண்டுமானால் ஒன்று தேவதாசியாகப் போய்விட வேண்டும். அல்லது விலை மாதாகப் போய்விட வேண்டும். வெள்ளைத் தமிழில் சொல்ல வேண்டுமானால் தேவடியாளாக அல்லது குச்சுக்காரியாகப் போய்விட வேண்டும் என்கிறாய். ஒருவனையே கணவனாகக் கொண்டு திருமணம் செய்து வாழ்க்கை நடத்துகிற பெண்களக்கு விடுதலை என்பது ஒரு ஆளுக்குப் பல பெண்களில் ஒருத்தியாய் இருந்து அடைபட்டுக் கிடக்க வேண்டியதுதான் கடமை போல இருக்கிறது?

இராஜன்:- ஒரு பெண் தனிமையில் இருந்து வாழ்க்கை நடத்தி கொள்ளட்டுமே, யார் வேண்டாம் என்கிறார்கள்? பெண்கள் தாமாகத் தானே யாருக்காவது ஒருவனுக்கு வாழ்க்கை படவேண்டும் என்று துடிக்கிறார்கள். அவர்கள் பெற்றோர்களும் வயது வந்து விட்டதே என்ன செய்வது? யார் தலையிலாவது கட்டிவிடவேண்டுமே, இல்லா விட்டால் கெட்ட பெயர் வந்துவிடுமே என்று கவலைப்படுகிறார்கள். அதற்கேற்றபடியே கல்வி இல்லாமலும் தொழில் பழக்காமலும் வளர்க்கிறார்கள். அப்படிப்பட்ட பெண்ணைக் கட்டிக்கொள்ள வருபவனும் தனக்கு அடிமைத் தொழில் செய்ய ஒரு ஜீவன் வேண்டும் என்று கருதியே பெண்ணைத் தேடுகிறான். அதோடு இவள் பெறுகின்ற குழந்தைகளுக்கும் இவளுக்கும் வாழ்விற்கு வேண்டியதை எல்லாம் தன் பொறுப்பில் ஏற்றுக் கொண்டு செய்கிறான். இதற்கு மேல் அடிமை புகுந்தவளுக்கு எஜமானன் வேறு என்ன செய்ய முடியும்? தான் தேடிய சொத்துக்களையும் அடிமைபெற்ற குழந்தைகளுக்கே வைத்துவிட்டுப் போகிறான் இன்னும் என்னதான் செய்ய வேண்டும் என்று சொல்லுகிறாய்?

இராமன்:- நீ சொல்லுவதைப் பார்த்தால் பெண்களைக் கல்யாணம் செய்துகொள்ள வேண்டாம் என்கிறாய்போல் இருக்கிறது. கல்யாணம் செய்து கொண்டால் அடிமையாய்த் தான் இருக்க வேண்டும் என்கின்றாயாக்கும்?

இராஜன்:- நான் அப்படிச் சொல்லவில்லை, இயற்கை அது. கொடுப்பவன் கை மேலாகவும், வாங்குபவன் கை கீழாகவும் இருக்கும். கல்யாணம் இல்லாமல் இருந்தால் என்ன முழுகிப்போய்விடும். மலையாளத்தில் சில இராணிகளும் ஜமீன்தாரணிகளும் சம்பளம் கொடுத்து புருஷன்மார்களை வைத்துக்கொண்டு இருக்கிறார்களே, அவர்கள் கவுரவம் குறைந்து போய்விட்டதா? அல்லது சமூதாயத்தில் குறைகூறுகிறார்களா? அவ்வளவு தூரம் போக உண்ணால் முடியாவிட்டால் பெண்களை நன்றாய் படிக்கவைத்து அல்லது எதாவது தொழிலில் அமர்த்தி 25 வருடம் வரை கல்யாணப் பேச்சு பேசாமல் 25 முதல் 30 வயதிற்குள் அந்தப் பெண்ணையே தனக்கப் பிடித்தவனை ரிஜிஸ்டர் கல்யாணம் செய்துகொள்ளும்படி செய். வாழ்க்கைக்கு (அன்னவஸ்த்திரத்துக்கு) புருஷன் கையை எதிர்பார்க்காமல் செய். அப்போது பெண்விடுதலை வேண்டி இருக்குமா அல்லது ஆண்விடுதலை வேண்டி இருக்குமா? அல்லது இருவரும் தங்களை ஒருவருக்கொருவர் கட்டுப்படுத்திக் கொள்வார்களா என்று பார்.

குடிஅரசு - கற்பனை உரையாடல் - 27.09.1947

Add comment


Security code
Refresh

Share this post

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

புரட்சி மொழிகள்

"பார்ப்பான், சூத்திரன், பறையன் என்கிற ஜாதி அமைப்பு இருக்கிற வரையில் இந்த நாட்டில் ஒரு இஞ்ச் அளவுகூட முன்னேற்றம் காண முடியாது என்று உறுதியாகக் கூறுவேன்" - பெரியார்

தொடர்புக்கு

Periyar web version
கைப்பேசி: +919787313222
மின்னஞ்சல்:pwversion@gmail.com

To Get Latest Articles

Enter your email address: