ஏதோ சில சந்தர்ப்பங்களில் மணமான இந்துப் பெண்கள் கணவனிடமிருந்து வாழத் தனி இடமும், ஜீவனாம்சமும் பெற உரிமைதரும் சட்டம் ஒன்று 02.04.1946இல் மத்திய சட்டசபையில் நிறைவேறியுள்ளது. இது உதவாக்கரை சட்டம் என்பதைக் கீழே விளக்கியுள்ளோம். இந்த உரிமை கூடப் பெண்களுக்கு தரக்கூடாதென இந்துமகா சபைக்காரரும், சனாதனிகளும் எதிர்த்து ஆர்ப்பாட்டம் செய்தார்களாம். இச்சட்டத்தைச் சட்டசபை நிராகரித்து விட வேண்டுமெனத் “தேசபக்த” மாளவியாவும் கேட்டுக் கொண்டாராம்.

பெண்களுக்குக் கலியாண விடுதலைக்கு அனுமதி இல்லாமலும், ஒரு கணவன் இருக்கும்போது மற்றொரு கணவனை மணந்து கொண்டு வாழ உரிமை இல்லாத பொழுது, கணவனுக்கு மாத்திரம் மற்றொரு மனைவி கட்டிக் கொள்ள அனுமதியிருப்பதுமான சட்டம் எவ்வளவு புரட்சிகரமான மாறுதலானது என்று பேசப்பட்டாலும், அது உண்மையில் பலனற்றது என்பதே நமது கருத்து.

இந்தச் சட்டமானது இது வரையிலும் காந்தியாரும், காங்கிரசுக்காரர்களும், இந்து சீர்திருத்தக்காரரும் தீண்டாமையைப் பற்றிப் பேசி வந்த சூழ்ச்சியைப் போலும் சூழ்ச்சி இல்லாவிட்டால் அறியாமையைப் போலும், இரண்டுமல்லாவிட்டால் ஒரு வீண் வேலையைப் போலும் தான் ஆயிற்றே ஒழிய வேறொன்றுமில்லை.

நிறைவேறி இருக்கும் புதிய சட்டத்தில் பெண் தனித்திருக்கலாம் என்றிருக்கிறது. இதனால் பெண்ணுக்கு லாபமென்ன? தனியே இருந்து வேதனைப்பட வேண்டியது தவிர அல்லது புருஷனால் கருதப்படும் கெட்ட காரியமென்னும் விபசாரமென்று சொல்லப்படும் குற்றத்திற்குப் பெண்களை ஆளாக்கக் கணவன் உள்பட மற்றவர்கள் ஆதாரங்கள் கவனிப்பதைத் தவிர வேறென்ன முடியும்?

ஜீவனாம்சம் என்று சொல்வதும் இதற்கு முன் இருந்து வருகிற ஜீவனாம்சமே தவிர புதிய ஜீவனாம்சம் ஒன்றும் இல்லை.

ஜீவசுபாவங்களின் இயற்கை உணர்ச்சியாகிய இன்ப நுகர்ச்சி திருப்திக்கு வசதியில்லாத கட்டுப்பாடுகளும், நிபந்தனைகளும் வைத்துக்கொண்டு எந்த விதமான மாறுதல் செய்தாலும் வருணாசிரமத்திற்குப் புதிய பாதுகாப்பும், வியாக்கியானமும் ஏற்படுவதுபோலும், புராணங்களுக்குத் தத்துவார்த்தம் சொல்லுவது போலும்தான் முடியுமே தவிர வேறில்லை. ஆகவே பெண்கள் தங்கள் ஜீவசுபாவத்துக்காக தாமே முயற்சி எடுத்துக் கட்டுப்பாடுகள் என்னும் விலங்குகளைத் தகர்த்தெறிய முற்பட்டாலொழிய தம்மை வாசனைத திரவியங்கள் போலவும், உடையணிகள் போலவும் மதித்து அனுபவித்துக் கொண்டு வரும் ஆண்களாலும் எப்படிப்பட்ட சமதர்ம ஆட்சியாலும் பொதுவுடைமைக்காரருடைய புரட்சியாலும் விடுதலை ஏற்படாது என்பது நமது கருத்து.

குடிஅரசு – துணைத்தலையங்கம் - 06.04.1946

Add comment


Security code
Refresh

Share this post

Submit to FacebookSubmit to Google PlusSubmit to TwitterSubmit to LinkedIn

புரட்சி மொழிகள்

"பார்ப்பான், சூத்திரன், பறையன் என்கிற ஜாதி அமைப்பு இருக்கிற வரையில் இந்த நாட்டில் ஒரு இஞ்ச் அளவுகூட முன்னேற்றம் காண முடியாது என்று உறுதியாகக் கூறுவேன்" - பெரியார்

தொடர்புக்கு

Periyar web version
கைப்பேசி: +919787313222
மின்னஞ்சல்:pwversion@gmail.com

To Get Latest Articles

Enter your email address: